Yusuf Dursun

.

AŞKA DAİR

.

– Evliliğimizin 35. yılında eşime –

.

Gönül bahçelerinden

Sevda devşiren,

Nazenin yüreklere

Kor ateşler düşüren,

Ve her bakışta

Yeniden yeşeren

O ceylan

Göze kadar,

Ne varsa söylendi

Aşka dair!

.

Yürek yangınlarından

Duman duman yükselen âh,

Hasret yüklü gecelere

Bir nurlu sabah,

Ve gönül sarayına

Padişah olan

En güzel

Söze kadar,

Ne varsa söylendi

Aşka dair!

.

Kimi gün

Gül gibi açan,

Kimi gün

Bir görünüp bir kaçan,

Kimi gün elimizden

Kuş gibi uçan

İşveye,

Naza kadar,

Ne varsa söylendi

Aşka dair!

.

Aşkın

Gül kokulu sesiyle dolan,

Hüznün

Acı bestesiyle boşalan,

Ve âşığın

Her hâline

Sırdaş olan

O ince

Saza kadar,

Ne varsa söylendi

Aşka dair!

.

Konanlar göçtü,

Göçenler söyledi:

“Nice âşıklar

Aşkın deryasını boyladı.

Aşk insanı

İnsan eyledi.”

Hazreti Âdem’le Havva’dan

Bize kadar,

Ne varsa söylendi

Aşka dair!

.

Ne varsa söylendi

Aşka dair;

Lâkin,

Ne benim gibi seven oldu

Aşk âleminde,

Ne senin gibi sevilen;

Ne senin gibi seven oldu,

Ne benim gibi sevilen!