Yusuf Dursun

.

ÖNCE VATAN

.

Dadaşım ben kartal bakışlı,

Nene Hatun’dur soyum.

Mağrursa bugün Erzurum,

Huzur içindeyse Aziziye,

Benim eserim.

Allah’a dayanır her işin başı,

“Önce vatanım!” derim.

.

Antepliyim ağam,

Şahin derler adıma.

Mirastır bana yüreğimdeki kurşun,

Mavzer mavzer duruşumla

Er oğlu erim.

Toprağından alırım ekmeği aşı,

“Önce vatanım!” derim.

.

Maraşlıyım ben ede’m,

Dağı deler bakışım.

Dedemdir Sütçü İmam.

Acıyı bal eyleyen

Menziledir seferim.

Yüreğimle beslerim kurdu kuşu,

“Önce vatanım!” derim.

.

Gakkoşum ben Elazığ’dan,

Çayda Çıra’ya sinmiştir

Asaletim.

Efkâr efkâr üstüne söylenen

Türkülerle beraberim.

İnletirim dağı taşı,

“Önce vatanım!” derim.

.

Yozgatlıyım ben gardaş,

Yiğidin harman olduğu yerden…

Çatlasa da ayazdan ellerim,

Olmasa da başımı sokacak

Bir göz yerim;

Bırakırım telaşı,

“Önce vatanım!” derim.

.

Trabzonluyum uşağım,

Engin denizlerce hür,

Ormanlar gibi gümrahım.

Kuş uçmaz kervan geçmez yerlere damlar

Alın terim.

Doğar üstüme hürriyet güneşi,

“Önce vatanım!” derim.

.

Aydınlıyım ben efem,

Bir adım zeybek.

Kılıç kalkandır kanımı kaynatan

Nereyi dilerse kır atım,

Oraya giderim.

Keserim dünyayla alış verişi,

“Önce vatanım!” derim.

.

Ankaralıyım oğul,

Seymenim ben.

Şahdamarındayım yurdun.

Şehitlere borcumu

Canımla öderim.

Aşkımdan tutuşur istiklal ateşi,

“Önce vatanım!” derim.

.

İstanbulluyum efendim,

Payitahtında yaşarım âlemin.

Benimdir ilelebet,

Resul’ümün övdüğü

Şaheserim.

Şahlanır içimde Fatih’in bir eşi,

“Önce vatanım!” derim.

.

Yusuf Dursun