Yusuf Dursun

.

YAVRU KUŞUM

.

Her sabah, sabrımı sınarmış gibi,

Hasretin, içime paslı bir çivi,

Çakınca, delinir aklımın dibi.

.

Yavru kuşum, aklım Hakk’a emanet…

Kopuyor içimde kızıl kıyamet!

.

Her akşam, üstüme ufuk çizgisi,

Çökünce, canlanır hasret ezgisi.

Bu ses, yüreğimin ağlayan sesi…

.

Yavru kuşum, ufukları del de gel,

Yolda kalan gözlerimi al da gel!

.

Her gece, yanına gelsem diyorum,

Başlıyor içimde binlerce yorum,

Yolun düğümünü çözemiyorum…

.

Yavru kuşum, kanadına al beni,

Esir aldı, bırakmıyor el beni!

.

Her zaman, her yerde seni duyarım,

Sensiz, dağlarımda kalmadı karım,

Hasret beni öldürecek korkarım.

.

Yavru kuşum, eksiğimi tamamla,

Olmuyor sensizlik, olmuyor… Anla!