Yusuf Dursun

KADINIM BEN

I

Kadınım ben,

Yuvayı yapan dişi kuş benim.

Dikeni gül eyleyen

İpeksi dokunuş benim.

Sevdamıza sınır yaptığım

Yeryüzü benim, arş benim.

*

Kadınım ben,

Çocuklarımın anası.

O bakış, o gülüş, o endam ile

Her biri ceylan sunası.

Daim dua çıkar ağzımdan,

Benden kim usanası…

*

Kadınım ben;

Oğullarım ordu kuracak,

Kızlarım oba.

Devletimiz altın çağına girecek,

Rabbimin izniyle insanlık

Huzura erecek.

II

Kadınım ben;

Gülü de bilirim, dikeni de.

Vatan toprağına

İhanet tohumu ekeni de.

Bilirim mazlumlar için

Gözyaşı dökeni de.

*

Kadınım ben;

Kelebek gibi narin,

Aslan gibi güçlüyüm.

Yarın yüreğimi içine girin,

Yenilmez cengâver kimmiş

Orada görün.

*

Kadınım ben;

Savaş dendi mi dururum şöyle bir,

Yağmur gibi yağan bombalar gelir aklıma;

Toprağa düşen minicik canlar gelir.

Karşılarım kurşunu bir kalkan gibi

Göğsümde iman, dilimde tekbir.

*

Kadınım ben;

Binlerce Hayme Ana,

Binlerce Sümeyye var içimde.

İçerim bengisuyu ben kana kana,

Kanımla yazarım toprağa:

“Dünya bir yana vatanım bir yana.”

Yusuf DURSUN

11.09.2024 / Çekmeköy